De 'Stude' van Judith

Ik was op slag verliefd geworden toen ik ging kijken naar een cabriolet van het merk Studebaker uit 1962. Heb de auto gekocht omdat die zo mooi was. Maar toen mijn broer de auto onderhanden nam, bleek dat er technisch een hoop aan moest gebeuren. Ik schreef mij in voor diverse bijeenkomsten van Amerikaanse auto's en maakte me direct lid van de SPCN, waar ik in Ouddorp (2019) bij de Europese meeting met mijn Studebaker aan kwam rijden. Ik was in de veronderstelling dat mijn Studebaker van 1962 was, zo was hij mij verkocht en dat stond ook in de papieren van de auto. Maar toen ik bij het bestuur van de SPCN aan kwam rijden, vielen die van hun stoel: het was helemaal geen 1962-auto, het was een 1964, een jonger maar zeldzamer model. De Canadese heer die ook bij de meeting was, ging eens even de nummers en het motorblok checken of deze auto een allegaartje was of een echte. En jawel hoor: mijn Stude bleek een echt 1964-model te zijn. Dat bleek goed nieuws, want van dit type, de line 6, zijn er maar 55 gemaakt. Ik viel van mijn stoel van verbazing en ging thuis aan de slag om alle papieren erbij te zoeken en contact met het Studebaker Museum in South Bend, Indiana te zoeken. Die bevestigden dit: inderdaad bleek mijn Stude uit 1964 te zijn, alles klopte. De RDW gevraagd wat nu, want nu wilde ik mijn papieren ook in orde hebben, en ook die bevestigden dat dit mogelijk was, mits ik de verklaringen van het Museum en van het bestuur SPCN zou bijvoegen. Zo gezegd zo gedaan, en mijn Stude kwam keurig in orde op papier te staan. Inmiddels heeft de auto naast nieuwe remmen en een nieuwe kap ook een motorrevisie ondergaan. Hij rijdt nog niet goed; de auto wordt nu bij Classic Way in Hilversum onderhanden genomen.